منزل

آرمندو فريتاس ماگاليس (Armindo Freitas-Magalhaes)

اميرعلي مازندراني — Sat, 12 Jun 2010 20:05:00 GMT

آرمندو فريتاس ماگاليس (متولد 1966) يك روانشناس پرتغالي است كه موضوع تحقيقات او لبخند انسان در حوزه هيجاني و حالت هاي بيانگر صورت است. تخصص او روانشناسي باليني قانوني است. به طور خاص فعاليت هاي او شامل مصاحبه تحقيقي، ارزيابي اعتبار، ارزيابي قانوني،‏ حالت هاي بيانگر هيجان و متغيرهاي مرتبط با حافظه شاهدان عيني و قربانيان جنايت و تروما است.

او فعاليت هاي علمي خود را صرف درك هيجان در افراد و جامعه كرده است و در اين بين تخصص او در زمينه رفتارهاي غير كلامي مربوط به هيجان و به خصوص لبخند است.

هانس آيزنك (Hans Eysenck)

اميرعلي مازندراني — Wed, 09 Jun 2010 14:00:00 GMT

هانس يورگن آيزنک (تولد: 1916، وفات: 1997) روانشناس انگليسي آلماني تبار بود که مهم ترين فعاليت هاي علمي او در زمينه هوش و شخصيت بود. براي توصيف نفوذ و تاثيرگذاري او در روانشناسي همين نكته بس كه در هنگام وفات، بيشترين ارجاعات و استنادهاي علمي در روانشناسي به او شده بود. پسر او مايكل آيزنك نيز اكنون استاد برجسته روانشناسي است. آيزنك پايه گذار مجله علمي شخصيت و تفاوت هاي فردي است. وي حدود 80 كتاب و بيش از 1600 مقاله علمي نوشت. آيزنك بحث همه گيري را در زمينه تفاوت ضريب هوشي در ميان نژادهاي مختلف مطرح كرد. علاقه اصلي او در زمينه شخصيت بود،‏ چنان كه مهم ترين و يكي از پركاربردترين آزمون هاي شخصيت آزمون آيزنك است كه سه بعد نوروزگرايي - ثبات،‏ درونگرايي -برونگرايي و روانپريشي - عدم روانپريشي را مي سنجد. اين سه بعد بعدا به عنوان سه عامل بزرگ شخصيت شناخته شد. اين نظريه آيزنك را آغازي بر نظريات مدرن شخصيت مي دانند. اكنون پنج عامل بزرگ شخصيت كاستا و مك كرا نظريه اي است كه رواج زيادي دارد و با نظريه آيزنك مقايسه مي شود.

جان اكسنر (John E. Exner)

اميرعلي مازندراني — Mon, 07 Jun 2010 18:11:00 GMT

جان اکسنر (تولد 1928 وفات 2006) يك روانشناس باليني بود كه دكتراي خود را از دانشگاه كرنل دريافت نموده بود. وي در سال هاي 1968 و 1969 عضو ارتش صلح ايالات متحده بود. بيش ترين شهرت اكسنر به علت فعاليت هاي علمي او در زمينه آزمون لكه هاي جوهر رورشاخ و ارائه نظام نمره گذاري اين آزمون است.

او براي تهيه اين نظام استاندارد براي تفسير اين آزمون 30 سال فعاليت کرد. با استفاده از اين نظام نمره گذاري، آزمون فرافكن رورشاخ مفيدتر و پركاربردتر از قبل شد.

ميلتون اريكسون (Milton H. Erickson)

اميرعلي مازندراني — Mon, 07 Jun 2010 17:27:00 GMT

ميلتون هيلاند اريكسون (تولد: 1901، وفات: 1980) يك روانپزشك آمريكايي بود كه در حوزه هاي تلقين پزشكي و خانواده درماني تخصص داشت. وي به علت ديدگاهش درباره ذهن ناهشيار به عنوان موضوعي خلاق و مولد مورد توجه قرار گرفت. همچنين او تأثير قابل توجهي بر درمان كوتاه مدت، خانواده درماني راهبردي، درمان كوتاه مدت مبتني بر راه حل و برنامه ريزي عصبي زباني NLP داشته است.

اريكسون اعتقاد دارد كه ذهن ناهشيار همواره در حال شنيدن است و بنابراين تلقين ها چه در حالت خلسه و چه در حالت طبيعي اثر خود را بر روي ناهشيار مي گذارد. بيمار ممكن است به مطالب تلقين شده كاملا آگاه باشد يا برعكس كاملا از وجود آن ها بي خبر باشد. او مي خواست بداند كه آيا بيمار در حين درمان به تلقين هاي غيرمستقيم پاسخ مي دهد و ممكن است ناهشيار در فرايند درمان حضور داشته باشد؟ بدين ترتيب اريكسون به جاي اين كه به بيمار بگويد الان در حال به خلسه رفتن هستي، مي گويد الان مي تواني ياد بگيري چگونه با آرامش كامل به حالت خلسه بروي. با اين كار به آزمودني خود فرصت مي دهد تلقين هايي را بپذيرند كه با آن ها راحت تر هستند و انجام هيپنوتيزم با آرامش كامل و در طول مكالمه انجام مي شود. به همين علت است كه به كار اريكسون هيپنوتيزم پوشيده مي گويند. همچنين اريكسون در هيپنوتيزم خود از واژه هاي ملايم و غيرمستقيم استفاده مي كرد. مثلا به جاي اين كه بگويد تو سيگاري نيستي مي گفت تو مي تواني ديگر سيگار نكشي.

اريك اريكسون (Erik h. Erikson)

اميرعلي مازندراني — Wed, 02 Jun 2010 16:05:00 GMT

اريكسون (تولد: 1902، وفات 1994) روانشناس تحولي و روان تحليل گر دانماركي - آلماني - آمريكايي بود كه به خاطر تئوري تحول اجتماعي خود شهرت دارد. البته بيشتر شهرت خود را مديون ابداع اصطلاح بحران هويت identity crisis است. پسر وي، كاي اريكسون، يك جامعه شناس مطرح است. اريكسون در رشته هنر تحصيل مي كرد. زماني كه قصد داشت تصوير آنا فرويد،‏ دختر زيگموند فرويد را به تصوير بكشد،‏ تصميم گرفت كه خودتحليل گري انجام دهد. او در موسسه روان تحليل گري وين شروع به تحصيل كرد و پس از آن روش تدريس مونتسوري را آموخت. در زمان جنگ جهاني وي به همراه همسرش ابتدا به دانمارك و سپس به آمريكا گريخت. در سال 1950 اريكسون معروف ترين كتاب خود را با عنوان كودكي و جامعه Childhood and Society نوشت. ده سال بعد را به درمان افراد جوان دچار مشكلات هيجاني پرداخت و سپس به عنوان استاد به دانشگاه هاروارد رفت و تا بازنشستگي در آنجا ماند.

او مراحل 8 گانه رشد رواني اجتماعي خود را مطرح كرد و در آن توجه خود را به جاي مسائل جنسي بر مسائل و تعارضات خود Ego با جامعه منعطف كرد. اريكسون به خاطر توجه خاصش به ايگو، به عنوان به عنوان پايه گذار روانشناسي خود شناخته شد.

ويرجيليو انريكز (Virgilio Enriquez)

اميرعلي مازندراني — Wed, 02 Jun 2010 15:36:00 GMT

ويرجليو انريکز (تولد: 1942، وفات: 1994) پسر يک کتابدار بود و خودش عاشق مطالعه. او مدرک ليسانس خود را در رشته فلسفه در فيليپين و فوق ليسانس و دكتراي خود را در رشته روانشناسي اجتماعي از دانشگاه ايلينويز دريافت نمود. او براي اولين بار بحث روانشناسي بومي فيليپيني را مطرح كرد. به همين دليل او را پدر روانشناسي فيليپيني مي خوانند و پس از آن به فيليپين بازگشت و در آنجا استاد دانشگاه فيليپين شد. او دانشجويان خود را تشويق مي كرد كه مقالات خود را به زبان فيليپني بنويسند،‏ زيرا اعتقاد داشت كه زبان هاي خارجي قادر به بيان مسائل اجتماعي كه در فيليپين مطرح است نمي باشند. اين اقدام او سرآغازي بود براي سيلي از مقالات و مطالب علمي كه انريكز آن ها را روانشناسي فيليپيني ناميد. اين كار منجر به درك و كشف ريشه هاي مشكلات و مسائل منحصر به فرد اين كشور شد. او در فيليپين درس هايي مثل زبان فيليپيني، شخصيت فيليپيني و جامعه فيليپني تدريس مي كرد.

آلبرت اليس (Albert Ellis)

اميرعلي مازندراني — Mon, 24 May 2010 19:05:00 GMT

آلبرت اليس (تاريخ تولد: 1913، درگذشت: 2007) يک روانشناس آمريکايي بود که در سال 1955 درمان شناختي هيجاني REBT را بنيان نهاد. او رئيس و استاد بازنشسته انستيتو آلبرت اليس بود. او را به عنوان يکي از منشأهاي اساسي تغيير پارادايم روانشناسي از رفتاري به شناختي و مبدع درمان شناختي رفتاري مي دانند. در زمينه يابي انجام شده در سال 1992 او عنوان دومين رواندرمانگر تأثيرگذار را در اختيار داشته است. (در اين رده بندي راجرز رتبه 1 و فرويد رتبه 3 را به خود اختصاص داده بودند.)

اليس در خانواده اي با پيوندهاي ضعيف بزرگ شد. پدرش تاجر بود و مادرش زني پرحرف و خودشيفته بود كه به اختلال دوقطبي دچار بود. آلبرت كودكي ضعيف و افسرده بود كه از بيماري هاي جسماني زيادي رنج مي برد.

وي مدرك كارشناسي خود را در رشته تجارت از دانشگاه نيويورك دريافت كرد. اين رشته او را ارضا نمي كرد. بنابراين شروع به نوشتن داستان و نمايشنامه كرد كه هيچ كدام فروش خوبي نداشت. علاقه او به مسائل جنسي انسان او را به سوي رشته روانشناسي باليني هدايت كرد.

فوق ليسانس و دكتراي خود را از دانشگاه كلمبيا دريافت كرد. در آن دوران يعني تا سال 1943 دوره روان تحليل گري مي ديد. اما در آن زمان ها شروع به ساختن آزمون هاي كاغذ و مدادي كرد. در ميان تمام تست هاي موجود او تست MMPI را بهترين تست مي دانست. در سال 1947 مدرك دكتراي خود را دريافت كرد. در آن زمان همچنان علاقه شديدي به نظريه فرويد داشت. پس از يك دوره آموزشي ديگر در تست رورشاخ ايمان او به نظريه روان تحليل گري رو به افول نهاد. از بين روانشناسان هورناي، آدلر،‏ فروم و ساليوان بيشترين تأثير را بر او گذاشتند. پس از آن شروع به مطالعه كتب فلاسفه باستاني و جديد كرد. در سال 1953 او به كلي از روان تحليل گري فاصله گرفت و خود را درمانگر عقلاني ناميد.

بالاخره در سال 1955 او درمان عقلاني خود را پايه گذاري كرد كه بر اساس آن مشكلات درمانجويان و مراجعين به خاطر فلسفه شخصي آن هاست كه با دردهاي هيجاني آن ها همراه مي شود. اين رويكرد بر درمان فعال تأكيد مي كند تغيير عقايد خودتخريبگر و رفتارهايي است كه اين عقايد غيرمنطقي و خشك را نشان مي دهد. در سال 1957 به طور رسمي اين درمان را شروع كرد و دو سال بعد اولين كتاب خود را منتشر كرد. انجمن روانشناسي آمريكا كمي به اين درمان علاقه نشان داد اما آن را مخالف روح زمان دانست. در سال 1959 انستيتو زندگي عقلاني تأسيس شد.

در دهه 1960 اليس بر روي موضوع مسائل جنسي و جنسيتي تحقيق و درمان انجام مي داد. او به خاطر نظريات انسانگرا و آزادمنشانه اش مشهور شد. در آن سال ها با آلفرد كينزي كار مي كرد. در سال 1958 كتاب كلاسيك خود را با عنوان روابط جنسي بدون احساس گناه را منتشر كرد.

در مورد نظر اليس درباره دين،‏ نظريه معروف و درمان و روش هاي درمان وي بعدا خواهم نوشت.

پل اكمن (Paul Ekman)

اميرعلي مازندراني — Mon, 24 May 2010 14:36:00 GMT

پل اکمن (متولد 1934) استاد دانشگاه كاليفرنياست كه به عنوان يكي از 100 روانشناس برتر حال حاضر دنيا شناخته مي شود. او در مطالعه هيجان و ارتباط آن با حالت هاي بياني چهره (Facial expression) پيشگام بوده است. مطالعات اوليه اكمن درباره تحول صفات و حالات انسان بود. اكنون اكمن به قدري معروف است كه شخصيت كال لايتمن در سريال آمريكايي به من دروغ بگو را از شخصيت او ساخته اند.

اكمن در سال هاي 1976، 1981، 1987،‏1991 و 1997 از موسسه ملي سلامت روان آمريكا جايزه دريافت كرده است. در سال 2001 با بي بي سي در ساختن مستند مجموعه مستند چهره انسان همكاري كرد. در سال 2004 از دانشگاه كاليفرنيا، لس آنجلس بازنشسته شد و در سال 2009 مجله تايم او را به عنوان يكي از 100 شخصيت تأثيرگذار معرفي كرد.

اكمن ايده اصلي خود را در مطالعه درباره حالت هاي بياني چهره از سيلوان تامكينز گرفت. او نشان داد كه بر خلاف نظر برخي از مردم شناسان مثل مارگارت ميد Margaret Mead حالت هاي چهره ارتباطي با فرهنگ ندارد و داراي اساس زيست شناختي است. حالت هاي چهره اي كه او به صورت جهانشمول يافت شامل خشم،‏ نفرت، ترس،‍ شادي و تعجب بودند. يافته هاي درباره حالت چهره مربوط به تحقير مبهم بودند. او سيستم كدگذاري فعاليت صورت را ابداع كرد تا تمامي حالات چهره را طبقه بندي كند. او همچنين مطالعات بسياري درباره رفتار غير كلامي مربوط به دروغ كرده است و نشان داده است كه دروغ حالت خاصي در صورت ندارد،‏ بلكه بيشتر با آرامش بدن در ارتباط است. او زماني كه بيل كلينتون رئيس جمهور وقت آمريكا درباره رابطه نامشروعش دروغ گفت از روي نوع زبان فاصله داري كه استفاده كرد، به دروغ وي پي برد. اكمن همچنين به علت دروغ گويي و جنبه هاي اجتماعي دروغ هم علاقه مند است.

درك ادواردز (Derek Edwards)

اميرعلي مازندراني — Sat, 22 May 2010 21:02:00 GMT

درك ادواردز، استاد روانشناسي دانشگاه لاف برو (Loughborough) انگلستان در گروه لفظ و بحث (Discourse and Rhetoric Group) و ابداع كننده روانشناسي استدلالي Discursive psychology است. اين دو مورد از كتاب هاي اوست:

Edwards, D (1997) Discourse and Cognition. London: Sage

Edwards, D., & Potter, J. (1992). Discursive Psychology. London: Sage

او مكالمات روزمره را از نظر روانشناختي تحليل مي كند و گفته ها را با سازه هاي روانشناختي تطبيق مي دهد و از اين طريق وضعيت ذهني و صفات شخصيتي را مورد بررسي قرار مي دهد. در زمينه روانشناسي استدلالي كه امروز تبديل به شاخه اي از روانشناسي شده است،‏ ادواردز به يادآوري خاطرات در حين مكالمه،‏ گفتگو در كلاس درس، داستان هاي بيان شده توسط افراد، بازجويي هاي پليس و ... علاقه مند است. او در اين دانشگاه تفكر و زبان و همچنين در سطح دكترا روش تحقيق كيفي تدريس مي نمايد.

هرمان ابينگهوس (Hermann Ebbinghaus)

اميرعلي مازندراني — Mon, 18 Jan 2010 14:17:00 GMT

هرمان ابينگهوس (تولد: 1850، درگذشت:1909)، يك روانشناس آلماني بود كه مطالعه آزمايشگاهي حافظه را بنيان نهاد. وي همچنين مبدع منحني فراموشي (forgetting curve) بوده و اثر فاصله را او براي نخستين بار بررسي كرده است. ابينگهوس منحني يادگيري (learning curve) را براي نخستين بار تشريح كرد. هرمان ابينگهوس پدر ژوليوس ابينگهوس ( Julius Ebbinghaus) فيلسوف نئوكانتي معروف است. در دانشگاه بن (University of Bonn) به تحصيل فلسفه پرداخت و دكتراي فلسفه خود را در 23 سالگي دريافت كرد.

وي با مطالعه كتاب مشهور گوستاو فخنر (Gustav Fechner) با عنوان عناصر سايكوفيزيك به مطالعات آزمايشگاهي علاقه مند شد. در سال 1879 مطالعات مشهور خود را در زمينه حافظه شروع كرد و در سال 1885 با انتشار كتاب مشهور رواشناسي آزمايشگاهي به عنوان استاد دانشگاه برلين انتخاب شد و در آنجا مجله روانشناسي و فيزيولوژي ارگان هاي حسي را به زبان آلماني به راه انداخت. آنگاه در آلمان دو آزمايشگاه روانشناسي راه انداخت.

ابينگهاوس علاوه بر كسب كرسي فلسفه در دانشگاه برلين و ساير افتخارات علمي نويسنده و سخنور قهاري نيز بود. او در اوايل قرن بيستم به لهستان رفت و در آنجا در سال 1908 كتاب تأثيرگذار عناصر روانشناسي را نوشت. در سال بعد از آن ابينگهاوس به علت بيماري سينه پهلو درگذشت. ادوارد تيچنر ( Edward B. Titchener) درگذشت ابينگهاوس را ضايعه اي دردناك براي روانشناسي خواند.